Rasûlullah (s.a.s.) insanların gönüllerini, suça karşı dik durma hususunda eğitmiştir. İlk müslüman oluşla başlayıp suçtan uzak ferdler olarak yaşamaları gerektiği hususunda onlara manevî destek sağlamıştır. Bu desteği “alternatif sunarak, müjdeleyerek, uyararak vs.” yerine getirmiştir. Bunun neticesinde toplumda suç oranları azalmıştır. Suçluların eğitiminde temel değerler üzerinde çok durmuştur. Onları topluma kazandırmayı hedef olarak belirlemiştir. Onları dışlamamıştır. Ceza verdiği kişilerin maddî ihtiyaçlarına ve cenaze işlemlerine varıncaya kadar onlarla ilgilenmiştir. Onlara verdiği cezanın mânen temizlenme ve cennete girme vesilesi olduğunu sahâbeye öğretmiştir. Bu hususlar, sahâbe tarafından da bu şekilde algılanmıştır.
Suçla mücadele toplumun bütün kesimlerinin aynı desteği vermeleri gerekmektedir. Rasûlullah’ın (s.a.s.) uyguladığı tedbirleri de bütüncül olarak ele almak zorunludur. Birini diğerinden ayırarak ele almak ise, Rasûlullah’ın (s.a.s.) muradına ters düşmektedir… Sahâbe müslüman olurken nelere teslim olduğunu, teslim olmanın ne demek olduğunu bilerek müslüman oluyorlardı… Dolayısıyla onlardan birisinin “Zina etmesi, hırsızlık yapması”, suç işleyenin onuruna dokunuyordu. Sıradan birine çok büyük işkence gibi görünen bir ceza, Sahâbe suçlusu için hiç de öyle görünmüyordu. Aksine Rasûlullah’a (s.a.s.) tamamen teslim oluşun hazzını yaşıyorlardı…
Değerlendirmeler
Henüz değerlendirme yapılmadı.